‘मनको घाउ नदेखिए पनि पीडा गहिरो हुन्छ’
टेकनारायण रिमाल ‘कौशिक’
१- चारु
एकाङ्गी
तिमीले दिएका ती वाचाहरूलाई।
सम्हालेर राखिछु आशाहरूलाई।
तिमी आऊ नआऊ त्यो तिम्रो खुशी हो
दिने छैन उठ्नै निराशाहरूलाई।
म बिर्सिदिउँला नि! सपना भनेर
पिरतीका झुटा तमाशाहरूलाई।
बुझाएर राखूँली सकेसम्म भित्रै
सधैँ मूल फुट्ने पिपासाहरूलाई।
जीवनसाथी मैले त चुनिसकिछु
मनका सबै अभिलाषाहरूलाई।
२-राग
प्रेमको सन्देश
फुलेर फूलले छऱ्यो।
सुवास वायुमा भऱ्यो।
जवान आँकुरा भए
तनाव दूर जो सऱ्यो।
प्रकाश फैलिई यहाँ
तमाम अन्धता हऱ्यो।
वसन्तको बहारले
नवीन सिर्जना गऱ्यो।
नवानुभूतिले जगत्
सुखानुभूतिमा पऱ्यो।
३-विराग
जून जलेको रात
अहो! आज के भो? जलेको छ जून।
बनी तीब्र आगो बलेको छ जून।
शरच्चन्द्र छर्थ्यो जगत्मा सुधांशु
विषैलो बुटो भै फलेको छ जून।
थियो ताजधारी नियाँ दण्डधारी
ढलाएर छाडे ढलेको छ जून।
बने भ्रष्ट तारा भनी लाज मानी
मुखै छोप्न रात्रि दलेको छ जून।
उज्यालो फिँजार्थ्यो मिसाएर शान्ति
दुखी देश देखी गलेको छ जून।
बिते पूर्णिमाका सयौँ रात रित्ता
नआई नआई छलेको छ जून।
उदाएर हाँस्थ्यो कतै देखिँदैन
कि आकाशबाटै चलेको छ जून?
‘मनको घाउ नदेखिए पनि पीडा गहिरो हुन्छ’
कांग्रेसभित्र सहमतिको अन्तिम अस्त्र ‘डा. शेखर’
सरकार जेनजीको म्यान्डेटविपरीत चल्यो, आन्दोलन नै हाइज्याक भयोः वरिष्ठ अधिवक्ता त्रिपाठी
भोटेकोशी बाढीको बज्रपातः प्रियजन फर्किने बाटो हेर्दै बसेको लामा परिवार
‘बाढीपीडितलाई जंक फुड होइन, पोषणयुक्त खाना दिऔं’
कर्णाली प्रतिष्ठानको रजिस्ट्रारमा उपकुलपतिको चलखेलः मापदण्डदेखि सर्टलिस्टसम्म ‘मकेन्द्र शाही मिलाउने’ खेल!
कर्णाली प्रदेशः स्वायत्तताको रहर र सत्ताको कहर
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया