लेखनाथ न्यौपाने
विकृतिकाे केन्द्र सत्ता हाे, चाहे हिजाेकाे नयाँ सत्ता हाेस्, चाहे हिजाे हामीले भन्ने गरेकाे आजकाे पुरानाे सत्ता हाेस्। जाे-जाे पटक-पटक लाभकाे पदमा गए वा लामाे समयसम्म एउटै पदमा बसे, विकृति झ्याङ्गिएकाे त्यहीँ छ।
पद र पैसाकाे लागि मरिहत्ते गर्ने प्रवृत्ति नेपाली राजनीतिकाे महाराेग हाे, यसमा त्यत्रो सपना र बदिलानबाट आएकाे माओवादी पनि उहीँ ड्याङकाे मुला भन्ने सर्वसाधारणको भनाइलाई जस्ताको तस्तै पार्टीभित्र र बाहिर राख्दै आएको हाे निरन्तर।
यसकारण मलाई प्रचण्ड विराेधी भनेर आराेप लगाउने गरिएकाे छ। जिल्लाहरु जान नदिनेगरी अवरोध गर्ने र कुनै कार्यक्रममा जाँदा कसले बाेलायाे यसलाई? भनेर आयाेजकलाई झपार्ने गरेकाे सुनेकाे छु, जसले आफूलाई प्रचण्डको खास मान्छे भन्दै शासन चलाएका छन्।
ती ताेरी-लाउरेहरुले आज भोलि के साेच्दै हाेलान्? दु:ख लाग्छ, यस्ताहरुले माओवादी आन्दोलनको नेत्तृत्व गरेपछि हुने यस्तै हाे।
निकास के त? व्यवस्था परिवर्तन कि पूर्ण पुनर्संरचना?
नागरिकता कानुन संशोधनको आवश्यकता
यूएनमा प्रधानमन्त्री बालेनको १४ मिनेटः विश्वको ध्यान तान्यो, नेपालीको मन
‘संविधानको आत्मा, अभ्यास र नागरिक अपनत्व’
प्रधानमन्त्री ‘बालेन हुन् कि रवि’ भन्नेमा कन्फूजन देखियोः सांसद विश्वकर्मा
‘मनको घाउ नदेखिए पनि पीडा गहिरो हुन्छ’
कांग्रेसभित्र सहमतिको अन्तिम अस्त्र ‘डा. शेखर’
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया