यसपालि पऱ्यो लामो, ठाकठूक उनीसँग।
जोडिएको छ सम्बन्ध, हाम्रो जुनी जुनीसँग।

भन्थे परालको आगो, मुढाकै पो परेछ कि?
समातेँ दुइटै कान, के सक्नु बैगुनीसँग। 

के अन्धो हुन्छ रे मायाँ? हराउँछ विवेक रे?
कतै झुक्किन्छ र प्रेमी,भ्रम भै मारुनीसँग?

अप्राकृत कहाँ हुन्छ, नैसर्गिक कुरा पनि!
आगोको कसरी हुन्छ, वितृष्णा त्यो धुनीसँग?

चुम्बकीय छ आकर्ष, ऋणको धनको यहाँ
ज्वलन्त उपमा नै छ, मेनकाको मुनीसँग। 

तरु चन्दनकै भन्थिन्, शुरुका दिन भेटमा
उनैले पो अहो आज, दाँज्न थालिन् टुनीसँग। 

मेरो विश्वासमा चक्कू, हाँसी हाँसी चलाउने
गुनासो म गरूँ खै के? किन रोऊँ खुनीसँग। 

म हूँ दश दुनी मान्छे दुई फड्का अगाडि छु
भनिन् माझमुखैबाट, के जुझ्नु नौ दुनीसँग। 

महाभारतको युद्ध, नदोहोराउने भए
फेरि जीवनको पासा नखेल्नू शकुनीसँग। 

तथाकथित प्रेमी पो, रहेछु भर्खरै बुझेँ!!
अबदेखि म बस्नेछु,घरकी बाहुनीसँग। 

हे मेरा प्रिय साथी हो! विन्ती छ दिलदेखि नै
भुलेर ‘नि नभुल्नू है! भट्टीकी साहुनीसँग।